بستن لوله‌های رحم

یکی از بخش‌های مهم دستگاه تناسلی زنان که در باروری نقش مهمی را ایفا می‌کند، لوله رحم یا لوله فالوپ است. این بخش، شامل دو لوله ساده می‌باشد که در دو سمت بخش بالای رحم قرار دارند و از رحم به تخمدان‌ها منتهی می‌شوند

از روش‌های پیشگیری از بارداری که یک روش دائمی محسوب می‌شود بستن این لوله‌ها است که به آن توبوکتومی نیز گفته می‌شود


استریلیزاسیون زنانه یا بستن لوله رحمی یک عمل جراحی است که برای جلوگیری دائمی از باردار شدن انجام می‌شود. در این عمل، لوله‌های فالوپی بسته می‌شوند. زمانی که زنان تصمیم می‌گیرند که دیگر بچه‌دار نشوند، استفاده از این روش می‌تواند یک راه مناسب برای این منظور باشد.

این عمل کمی پیچیده‌تر و گران‌تر از عمل استریلیزاسیون مردانه (وازکتومی) است.

استریلیزاسیون زنانه متداول‌ترین روش در کشورهای در حال توسعه است. زنانی که بین سنین 40 تا 44 سال هستند بیشتر از زنان در سایر گروه‌های سنی از این روش برای جلوگیری از بارداری استفاده می‌کنند، تقریباً 51 درصد از این زنان انجام عمل بستن لوله‌های رحم را برای پیشگیری از بارداری مورد توجه قرار می‌دهند.

  • چه کسانی می‌توانند لوله‌های رحمی خود را ببندند؟
  1. باردار شدن برای شما خطرناک باشد.
  2.  به تعداد دلخواه، فرزند داشته باشید.
  3. نتوانید از روش‌های دیگر پیشگیری از بارداری استفاده کنید.
  4. خانم‌هایی که به هیچ وجه علاقه‌ای به فرزند دار شدن ندارند.
  5. احتمال این که شما ناقل بیماری‌های خطرناک ژنتیکی باشید بالا باشد.
  • مزایای بستن لوله‌های رحم

بستن لوله‌های فالوپی تقریباً همیشه باعث نازایی مادام ‌العمر می‌شود. این یک روش بسیار مطمئن برای جلوگیری از بارداری است. بستن لوله‌ها ممکن است به جلوگیری از بروز عفونت‌های خطرناکی به نام بیماری التهابی لگن نیز کمک کند. عشق‌بازی با قرار دادن وسایل کنترل بارداری یا از بین برنده اسپرم قطع نمی‌شود. نیازی نیست که شما هر روز قرص مصرف کرده یا برای کنترل آن، مورد تزریق قرار گیرید.

  1. روشی ارزان.
  2. پیشگیری دائمی از بارداری.
  3. تاثیر سریع آن بعدا از جراحی.
  4. عدم اختلال در فعالیت‌های جنسی.
  5. میزان ابتلا به سرطان تخمدان را کاهش می‌دهد.
  6. عدم ایجاد عارضه خاص برای سلامتی فرد در دراز مدت.
  7. عدم نیاز به بستری شدن طولانی مدت و مراقبت‌های روزانه.
  8. جلوگیری از بروز عفونت‌های خطرناکی به نام بیماری التهابی لگن.
  • معایت بستن لوله‌های رحم
  1. نیاز به عمل جراحی دارد.
  2. از انتقال بیماری‌های جنسی و عفونی جلوگیری نمی‌کند.
  3. این روش از انتقال بیماری‌های عفونی مقاربتی در افراد جلوگیری نمی‌کند.
  4. اگر بیمار پشیمان شود امکان باز کردن لوله‌ها نیست و تلاش برای باز کردن مجدد لوله‌ها بسیار سخت و پرهزینه خواهد بود.
  • در چه صورت نباید جراحی بستن لوله‌های رحم را انجام داد؟
  1. سقط عفونی.
  2. مبتلا به سرطان لگن.
  3. سابقه چاقی و دیابت.
  4. دارای سابقه بیماری قلبی حاد.
  5. دارای بیماری‌های جنسی فعال.
  6. وجود خونریزی‌های بی مورد از واژن.
  7. سابقه جراحی شکم و لگن داشته باشند.
  8. به مدت 7 تا 42 روز پس از زایمان فرد انجام نمی‌شود.
  9. فرد در سه ماهه اخیر دارای بیماری‌های التهابی لگن بوده باشد.
  10. دارای مشکلات دوران بارداری، زایمان و پس از زایمان ( مانند: اکلامپسی، پره اکلامپسی شديد، پارگی کيسه آب، تب زمان زايمان يا بلافاصله پس از آن، خونريزی و عفونت ساير نقاط بدن پس از زایمان.)
  •  روش های جراحی برای بستن لوله‌های رحم
  1. لاپاروتومی.
  2. لاپاراسکوپی.
  3. هیسترکتومی.
  4. کولدوسکوپی.
  5. هیستروسکوپی.
  6. مینی لاپاراتومی.

  • عوارض احتمالی انجام عمل بستن لوله‌های رحم

انجام عمل معمولا بدون عوارض است ولی در صورت بروز هر یک از موارد زیر باید به متخصص مراجعه کنید.

  1. اسهال.
  2. تب بالاتر از 38 درجه.
  3. عفونت یا خونریزی شوید.
  4. ایجاد اختلال در چرخه قاعدگی.
  5. بی حالی شدید و از حال رفتن.
  6.  لکه بینی و خونریزی شدید از واژن.
  7. ایجاد بافت اسکار در ارگان‌های داخل لگن.
  8. ایجاد دردهای شکمی که به مرور بیشتر می‌شود.
  9. آسب دیدگی ارگان‌های داخل شکم، غدد یا عروق خونی.
  10. وجود درد و تورم درمحل بخیه و خارج شدن چرک و خون.
  11. ورود لخته خونی به جریان‌های خونی و عروق ریه‌ها ، لگن یا پاها را مسدود کند.
  • مراقبت‌های پس از عمل بستن لوله‌های رحم
  1. استحمام روزانه.
  2. تميز و خشك نگهداشتن محل بخيه.
  3. مصرف داروهای تجویز شده توسط متخصص.
  4. استراحت مطلق به مدت دو تا سه روز پس از عمل.
  5. عدم انجام فعالیت جنسی حداقل به مدت یک هفته.
  6. به مدت یک هفته فعالیت‌های فرد به صورت سبک باشد.
  7. افرادی که جراحی آن‌ها از طریق واژن انجام شده است لازم است به مدت دو هفته چیزی را در داخل واژن خود نکنند تا از بروز عفونت جلوگیری شود.
  • بستن لوله‌های رحم در جراحی لاپاراسکوپی چگونه انجام می‌شود؟

لاپاراسکوپی از روش های جراحی رایج برای بستن لوله‌های رحم می‌باشد. زمانی که بارداری مجدد همراه با خطراتی باشد و یا تمایلی برای فرزند جدید نداشته باشید در میان روش‌های جلوگیری از بارداری، روش جلوگیری بستن لوله‌های رحمی یک روش دائمی برای عدم بارداری است مطرح می‌شود.

بستن لوله‌های رحم به شیوه‌ی لاپاراسکوپی می‌تواند هم به صورت بی‌هوشی عمومی و هم بی‌حسی نخاعی بر روی بیمار انجام شود. در لاپاراسکوپی شکم را با گاز کربن دی اکسید پر می‌کنند تا دیواره‌ی شکمی از رحم و اعضای داخل شکم جدا شده و جراح دو برش کوچک ایجاد می‌کند که یکی برای ورود دستگاه لاپاراسکوپ و دیگری برای بستن لوله‌های رحمی بیمار است. این عمل نسبت به وازکتومی در مردان بسیار پیچیده‌تر و مشکل‌تر است لذا توصیه می‌شود بیمار پس از عمل یک تا سه روز در شرایط استراحت مطلق باشد. از دیگر روش‌های بستن لوله‌های رحم زمان عمل سزارین است که پزشک می‌تواند به درخواست خود بیمار اینکار را انجام دهد و یا از طریق واژن لوله‌های رحم را ببندند.

لاپاراسکوپی از روش‌های جراحی رایج برای بستن لوله‌های رحم می‌باشد. زمانی که بارداری مجدد همراه با خطراتی باشد و یا تمایلی برای فرزند جدید نداشته باشید در میان روش‌های جلوگیری از بارداری، روش جلوگیری بستن لوله‌های رحمی یک روش دائمی برای عدم بارداری است مطرح می‌شود.


اگر در رابطه با بستن لوله‌های رحمی خود احتیاج به کمک و مشاوره دارید برای دریافت نوبت حتما با ما تماس حاصل فرمایید.